„Przyszli do mnie mężowie ze starszyzny Izraela i zasiedli przede mną. Jahwe przemówił do mnie w te słowa: Synu człowieczy, serce tych mężów przylgnęło do bożków i mają upodobanie w tym, co stanowi okazję ich grzechu. Czyż naprawdę mam dopuścić, ażeby oni u mnie zasięgali rady? Dlatego przemów do nich i powiedz im: Tak mówi Pan, Jahwe: Każdemu mężowi z Domu Izraela, który sercem swoim przylgnie do bożków i będzie miał upodobanie w tym, co stanowi okazję jego grzechu, a przyjdzie do proroka, Ja, Jahwe, będę zmuszony sam mu odpowiedzieć według mnóstwa jego bożków, aby odzyskać Dom Izraela, gdyż odstąpili ode mnie [i poszli] wszyscy za swoimi bożkami. Dlatego powiedz Domowi Izraela: Tak mówi Pan, Jahwe: Nawróćcie się, odstąpcie od waszych bożków i odwróćcie swe oblicza od wszystkich waszych obrzydliwości. Albowiem każdemu mężowi z Domu Izraela lub cudzoziemcowi przebywającemu w Izraelu, który odstąpi ode mnie i sercem swym przylgnie do bożków, będzie miał upodobanie w tym, co stanowi okazję jego grzechu, a przyjdzie do proroka, aby zasięgnąć u niego mej rady, Ja, Jahwe, sam mu odpowiem. Zwrócę moje oblicze na tego męża i uczynię zeń znak i przysłowie. Wygładzę go spośród ludu mojego i poznacie, że Ja jestem Jahwe. Gdy prorok da się uwieść i wygłosi słowo - Ja, Jahwe, dopuściłem, aby mówił ten prorok. Wyciągnę rękę przeciw niemu i usunę go spośród mojego ludu izraelskiego. Poniosą odpowiedzialność za swoją winę; wina proroka będzie taka sama jak wina tego, który zasięgał rady, aby Dom Izraela nie błądził dłużej [beze mnie], nie plamił się więcej wszystkimi swymi przestępstwami. Aby był moim ludem, Ja zaś żebym był ich Bogiem - wyrocznia Pana, Jahwe.” (Biblia Poznańska 1974/75)
"Także przybyli do mnie mężowie ze starszyzny Israela oraz przede mną usiedli. I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc: Synu człowieka! Ci mężowie przytulili do serca swe bałwany, a podnietę swej winy postawili przed swoje oblicze. Czy, rzeczywiście, miałbym dać się przez nich wybadać ? Dlatego pomów z nimi oraz im oświadcz: Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Ktokolwiek z domu Israela przyjął do serca swe bałwany, a podnietę swej winy postawił przed swoje oblicze i przyszedł do proroka – Ja, WIEKUISTY, sam odpowiem temu, co przyszedł z mnóstwem swoich bałwanów; aby ująć dom Israela za serca, które ode Mnie odstąpiły, z powodu wszystkich swoich bałwanów. Oświadcz domowi Israela: Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Nawróćcie się! Odstąpcie od waszych bałwanów i odwróćcie wasze oblicze od wszystkich waszych obmierzłości! Bo kto odstąpi ode Mnie z domu Israela i z cudzoziemców, co przebywają w Israelu a przytuli do serca swe bałwany i przed oblicze postawi podnietę swojej winy; oraz przybędzie do proroka, by Mnie przez niego wybadać– Ja, WIEKUISTY, sam mu odpowiem w Mojej postaci. Oto zwrócę Moje oblicze przeciw takiemu człowiekowi, zniweczę go, więc będzie znamieniem i przysłowiem. Wytracę go spośród Mojego ludu, więc poznacie, że Ja jestem WIEKUISTY! Także prorok, gdyby dał się skusić i wypowiedział słowo, to Ja, WIEKUISTY, zmyliłem tego proroka – wyciągnę na niego Moją rękę oraz zgładzę go spośród Mojego israelskiego ludu. Obaj poniosą swoją winę. Jaką będzie kaźń badającego, taką będzie i kaźń proroka. Aby nadal nie odpadał ode Mnie dom Israela oraz nadal nie kazili się wszelkimi swoimi postępkami; lecz byli dla Mnie narodem, a Ja ich Bogiem – mówi Pan, WIEKUISTY.” (Nowa Biblia Gdańska 2011)
Kim jest prorok? Różne są definicje proroka. To ktoś, kto przewiduje przyszłość. To ktoś, kto mówi w imieniu Pana Boga, objawia wolę Bożą. Prorok to także ktoś, kto naucza, strzeże duchowych i moralnych standardów. Podoba mi się definicja zapisana w 1 Sam. 9:9 „Przedtem w Izraelu tak mawiał każdy, gdy się szedł radzić Boga: Chodźcie, a pójdziemy aż do widzącego; bo którego dziś zowią prorokiem, tego przedtem nazywano widzącym.” (BG)
Piękne określenie. Widzący. Prorok to człowiek któremu Bóg otwiera oczy i widzi coś więcej niż inni. Widzi nie tylko to, co będzie w przyszłości, ale widzi szerszy kontekst tego, co dzieje aktualnie. Potrafi postawić trafną diagnozę stanu narodu, wspólnoty. Taką rolę miał widzący Ezechiel.
Ci mężowie przytulili do serca swe bałwany.
Tak werset trzeci, za Cylkowem oddaje Nowa Biblia Gdańska. Jakże bardzo trafne podsumowanie stanu serc starszych Izraela, którzy od czasu do czasu przychodzili do Ezechiela by posłuchać, cóż to ciekawego ma nam do powiedzenia. Starszyzna Izraela lubiła słuchać proroka Ezechiela. Mimo, ze prorok szokował swoimi przedstawieniami, gromił ich obrzydliwe bałwochwalstwo, przychodzili do niego, aby im powiedział co będzie dalej, doradził co robić, jak się odnaleźć i jak żyć z dala od ojczyzny. Pewnie pytali o los Świątyni i Jerozolimy.
W tamtych czasach nie było Facebooka, nie było telewizji, więc ludzie spotykali się aby słuchać innych, często też przyjmowali wędrownych wieszczów i obieżyświatów. W ten sposób spędzali wolny czas, lub pozyskiwali informacje o świecie. Ezechiel był takim telewizorem, przed którym się siada, słucha i nic więcej.
„Lecz dom izraelski nie będzie chciał cię usłuchać, bo oni nie chcą mnie słuchać, gdyż cały dom izraelski ma czoło zuchwałe i serce nieczułe.” Ezech. 3:7; „Idź więc, udaj się do wygnańców, do synów twojego ludu i przemów do nich, i powiedz im: Tak mówi Wszechmocny Pan - czy będą słuchać, czy też nie.” Ezech. 3:11
"Nawróćcie się, odstąpcie od waszych bożków i odwróćcie swe oblicza od wszystkich waszych obrzydliwości."
Prorocy byli również ewangelistami Starego Testamentu. Z Bożego upoważnienia nawoływali ludzi do nawrócenia się. Pan Bóg jest cierpliwy, poprzez proroków, znaki i okoliczności nawołuje człowieka by się opamiętał i nawrócił. Boża cierpliwość kiedyś się kończy, a Pan Bóg zdecydowanie wkracza w życie człowieka i w gwałtowny sposób wylewa swój wezbrany gniew na zbuntowanych, przekornych, zadufanych w sobie i przewrotnych ludzi. Tego starsi Izraela doświadczą za kilka lat, gdy Jerozolima zostanie ostatecznie zburzona. Tę prawidłowość widzimy również w Księdze Objawienia.
Izajasz woła „Nawróćcie się, synowie izraelscy, do tego, od którego tak bardzo się oddaliliście!” Izaj. 31:6, za nim prorok Jeremiasz; „ Nawróćcie się, odstępni synowie - mówi Pan - bo Ja jestem waszym Panem, a zabiorę was po jednym z każdego miasta i po dwóch z każdego rodu, i wprowadzę was na Syjon.” Jer. 3:14; „A mówił: Nawróćcie się, każdy ze swojej złej drogi i swoich złych uczynków, a będziecie mogli mieszkać w ziemi, którą Pan dał wam i waszym ojcom od wieków na wieki.” Jer. 25:5 Ezechiel ponawia Boży apel o nawrócenie w osiemnastym rozdziale; „Dlatego każdego według jego postępowania będę sądził, domu izraelski - mówi Wszechmocny Pan. Nawróćcie się i odwróćcie od wszystkich waszych przestępstw, aby się wam nie stały pobudką do grzechu! (…) Gdyż nie mam upodobania w śmierci śmiertelnika, mówi Wszechmocny Pan. Nawróćcie się więc, a żyć będziecie!” Ezech. 18: 30,32 Kolejni prorocy „mniejsi” piszą; „Weźcie ze sobą słowa skruchy i nawróćcie się do Pana! Mówcie do niego: Odpuść nam wszelką winę i przyjmij naszą prośbę, a my złożymy ci w ofierze owoce naszych warg!” Oz. 14:2; „Wszakże jeszcze teraz mówi Pan: Nawróćcie się do mnie całym swym sercem, w poście, płaczu i narzekaniu! Rozdzierajcie swoje serca, a nie swoje szaty, i nawróćcie się do Pana, swojego Boga, gdyż On jest łaskawy i miłosierny, nierychły do gniewu i pełen litości, i żal mu karania!” Joel. 2: 12, 13; „Lecz powiedz im: Tak mówi Pan Zastępów: Nawróćcie się do mnie - mówi Pan Zastępów - a Ja zwrócę się do was - mówi Pan Zastępów.” Zach. 1:3; „Od dni waszych ojców odstępowaliście od moich przykazań i nie przestrzegaliście ich. Nawróćcie się do mnie, wtedy i Ja zwrócę się ku wam - mówi Pan Zastępów. Lecz wy pytacie: W czym mamy się nawrócić?” Mal. 3:7
Pan Bóg zadaje pytanie. „Czy, rzeczywiście, miałbym dać się przez nich wybadać ?” Czy ja mam doradzać komuś kto chce mnie testować? Kto przytula do serca rzeczy bezwartościowe ? Dzisiaj wielu ludzi traktuje Pana Boga instrumentalnie, jak cudowną maszynkę do spełniania życzeń. Przychodzą do Pana Boga, a swoje serca przytulają do swoich „bałwanów”, postępują i żyją obrzydliwie. O bałwochwalstwie pisałem więcej w wątku; „Wasze ołtarze będą zburzone”
Dalej czytamy; „Bo każdemu Izraelicie i każdemu cudzoziemcowi przebywającemu w Izraelu, który odstąpi ode Mnie i odda swoje serce bożkom oraz będzie szukał okazji do grzechu, a potem przyjdzie do proroka, żeby u Mnie zasięgnąć rady, Ja, PAN, sam odpowiem. Odwrócę się od tego człowieka i uczynię go znakiem oraz przysłowiem. Zgładzę go spośród mojego ludu i przekonacie się, że Ja jestem PANEM”
Chcę dzisiaj zwrócić naszą uwagę na bardzo ważny wiersz, wiersz dziewiąty. „A jeśli prorok da się zwieść i wygłosi słowo - oznacza to, że Ja, PAN, zwiodłem tego proroka - wówczas podniosę rękę na niego i usunę go spośród mojego ludu izraelskiego.” Omamić skusić i wypowiedział słowo, to Ja, WIEKUISTY, zmyliłem tego proroka."
Jest tutaj mowa o wielkiej odpowiedzialności proroka za wypowiadane słowa, a właściwie za ich nie wypowiadanie. Pewien kaznodzieja niedawno napisał; "Posłuszeństwo Bogu, nieraz przejawia się w powstrzymaniu się od działania i od mówienia” Teraz Ezechiel ma powstrzymać się od mówienia. Gdy prorok milczy, sam Pan Bóg udziela odpowiedzi. Ale wtedy biada człowiekowi.
Pan Bóg często doświadcza proroków testem zwiedzenia. To jest bardzo trudna próba. Proroków i nauczycieli Słowa można porównać do elitarnego oddziału specjalnego. Ludzie do zadań specjalnych muszą zdać ten trudny egzamin.
„Niechaj niewielu z was zostaje nauczycielami, bracia moi, gdyż wiecie, że otrzymamy surowszy wyrok.” Jak. 3:1
czwartek, 14 stycznia 2016
poniedziałek, 11 stycznia 2016
Ezechiela 13: 17-22
„Ale ty, synu człowieczy, zwróć swoje oblicze przeciwko córkom swojego ludu, które prorokują z własnego natchnienia, i prorokuj przeciwko nim, i mów: Tak mówi Wszechmocny Pan: Biada tym kobietom, które szyją czarodziejskie wstążki na wszystkie przeguby rąk i robią przepaski na głowy ludzi każdego wzrostu, aby łowić dusze! Czy chcecie wyłapywać dusze z mojego ludu, byle tylko swoje własne życie zachować? Bezcześcicie mnie u mojego ludu za garść jęczmienia i kromkę chleba, zabijając dusze, które nie mają umrzeć, a zachowując przy życiu dusze, które nie powinny żyć, okłamując mój lud, który słucha kłamstwa. Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Oto Ja zabiorę się do waszych czarodziejskich wstążek, którymi łowicie dusze, i zedrę je z waszych ramion, i jak ptaki wypuszczę na wolność dusze, które wy usidlacie. Zedrę także wasze przepaski i wyrwę mój lud z waszej ręki, aby nie pozostał w waszym ręku jako zdobycz - i poznacie, że Ja jestem Pan. Ponieważ kłamstwem pozbawiacie otuchy serce sprawiedliwego, chociaż Ja nie chciałem, aby go pozbawiać otuchy, a wzmacniacie ręce bezbożnego, aby się nie odwrócił od swojej złej drogi, a życie zachował. Dlatego nie będziecie miały fałszywych widzeń i już nie będziecie uprawiać czarów. Wybawię mój lud z waszej ręki i poznacie, że Ja jestem Pan." (Biblia Warszawska 1975)
„I oświadcz: Tak rzecze Pan Wiekuisty: Biada tym które szyją przewiązki na wszystkie przeguby rąk , a zarzutki dla głów wszelakiego wzrostu, aby usidlać dusze! Czyż jednym duszom chcecie stawiać sidła w ludzie Moim, a innym dla korzyści własnej życie wróżyć? Aby znieważyć Mnie u ludu Mojego dla kilku garści jęczmienia i dla kilku okruszyn chleba, uśmiercając dusze, które nie powinny umierać, a zachowując dusze, które nie powinny żyć, okłamując lud Mój, który słucha kłamstwa. Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Oto Ja przeciw przewiązkom waszym, któremi usidlacie dusze, jak gdyby ptactwem były, i zerwę je z ramion waszych, i wyzwolę dusze, którym sidła stawiacie, owe dusze które ptactwem wam są. . Zerwę też zarzutki wasze i wybawię lud Mój z rąk waszych, aby nie byli nadal połowem w ręce waszej, a poznacie, żem Ja Wiekuisty. Ponieważeście dręczyły serce sprawiedliwego kłamliwie, gdym Ja go dręczyć nie chciał, a krzepiły ręce niegodziwego, aby się nie nawrócił z drogi swej niecnej, a tak mógł życie zachować. Przeto nie widzieć wam więcej marności, a wróżb nie wróżyć, i wybawię lud Mój z ręki waszej, a poznacie, żem Ja Wiekuisty.” (Cylkow 1900)
Ten fragment mówi nam o jeszcze jednej, ohydnej roli fałszywych proroków i nauczycieli. Otóż starają się oni czynić z ludzi swoich duchowych niewolników, usidlać ich, uzależniać. Zdaje się, że w tym niecnym procederze prym wiodły kobiety.
Zatrzymałem się nad tym fragmentem i długo nie mogłem przebrnąć dalej. Nie wiedziałem jakie znaczenie na dzisiaj mają fałszywe prorokinie i ich przepaski i zarzutki na głowę. W tych rozważaniach Duch Święty pokazał mi werset z 1 Kor. 7:23 który tłumaczy nam, o co tutaj chodzi, „Drogoście kupieni; nie stawajcie się niewolnikami ludzi.”
Użyte tutaj hebrajskie słowo mispachah oznacza długi welon, a słowo keseth opaskę wstążkę, obręcz, obrączkę, coś zespalającego ze sobą dwoje ludzi. Te dwa wyrazy występują w Biblii tylko tutaj, w tym rozdziale. Dawno temu tłumacze mieli spory kłopot aby przetłumaczyć te słowa, i tak u Jakuba Wujka czytamy o wezgłówkach pod łokieć ręki, i poduszkach pod głowy. A w Biblii Gdańskiej również o wezgłówkach pod łokcie i duchny na głowy. Dopiero badania nad językiem pozwoliły na bliższe sprecyzowanie, że jest tutaj mowa o przepaskach na przeguby dłoni zawiązywanych przez fałszywe prorokinie sobie i ludziom, oraz na zarzutkach z chust, które dwie osoby miały na sobie podczas prorokowania i były w ten sposób połączone ze sobą. W ten sposób ludzie, w okultystyczny sposób byli związani z fałszywymi prorokiniami. Jedno z tłumaczeń podaje, że fałszywe prorokinie "szyły magiczne uroki."
Apostoł Paweł pisze do wierzących w Koryncie. „A mówię to dlatego, że każdy z was powiada: Ja jestem Pawłowy, a ja Apollosowy, a ja Kefasowy, a ja Chrystusowy.” 1Kor. 1:12 Dzisiaj widzę jak wielu ludzi wierzących jest uzależnionych, często w taki właśnie uwodzicielski, czarujący sposób od nauczycieli, głównie od fałszywych proroków. Z dzisiejszego fragmentu uczymy się bardzo ważnej rzeczy, że fałszywych proroków poznajemy po tym, że starają się usidlić i uzależnić od siebie ludzi. Chcą mieć ich w garści. Bracie i Siostro nie bądź niewolnikiem ludzi.
Apostoł Piotr pisze, że w Kościele pojawili się ludzie którzy; „Przemawiając bowiem słowami nadętymi a pustymi, nęcą przez żądze cielesne i rozwiązłość tych, którzy dopiero co wyzwolili się od wpływu pogrążonych w błędzie, Obiecując im wolność, chociaż sami są niewolnikami zguby; czemu (komu) bowiem ktoś ulega, tego niewolnikiem się staje." 2 Piotr. 2:18-19
Na kilka lat przed zburzeniem Świątyni i Jerozolimy widzimy również, że kobiety odgrywały szczególną rolę w promowaniu bezbożności, bałwochwalstwa i okultystycznych, mistycznych praktyk. Ale też później, gdy wrócili z niewoli, czytamy o tym jak Nehemiasz musi stawić czoła niejakiej prorokini Nadii. Również Jan w Objawieniu pisze o prorokini Izabel. Czytamy o tym w poniższych fragmentach Słowa Bożego
„I zaprowadził mnie do wejścia północnej bramy świątyni Pana; a oto siedziały tam kobiety, które opłakiwały Tammuza.” Ezech. 8:14
„Czy sam nie widzisz, co oni robią w miastach judzkich i na ulicach Jeruzalemu? Dzieci zbierają drwa, a ojcowie rozniecają ogień; kobiety ugniatają ciasto, aby wypiekać placki dla królowej niebios, cudzym bogom wylewa się ofiary z płynów, aby mnie obrażać. Czy mnie tym obrażają - mówi Pan czy nie raczej samych siebie ku zawstydzeniu własnemu?” Jer. 7:17-19
„I odpowiedzieli Jeremiaszowi wszyscy mężowie, którzy wiedzieli, że ich żony paliły kadzidła cudzym bogom, i wszystkie kobiety, które tam stały w wielkiej gromadzie, i cały lud zamieszkały w ziemi egipskiej w Patros, tymi słowy: W sprawie, o której mówiłeś do nas w imieniu Pana, nie będziemy ciebie słuchali.” Jer. 44:15-16
„Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Wy, kobiety, ślubowałyście swoimi ustami i spełniałyście swoimi rękami to, co mówiłyście: Chcemy spełnić nasze śluby, które ślubowałyśmy, że będziemy spalać kadzidło królowej niebios i wylewać dla niej ofiary z płynów. Dochowujcie więc gorliwie waszych ślubów i spełniajcie pilnie wasze śluby!” Jer. 44:25
„Pamiętaj, o Boże mój, o tych uczynkach Tobiasza i Sanballata, a również prorokini Noadii i pozostałych proroków, którzy chcieli mnie zastraszyć.” Nehem. 6:14
„Lecz mam ci za złe, że pozwalasz niewieście Izabel, która się podaje za prorokinię, i naucza, i zwodzi moje sługi, uprawiać wszeteczeństwo i spożywać rzeczy ofiarowane bałwanom.” Obj. 2:20
Widzimy tutaj jeszcze jedną cechę fałszywych proroków. Ich „służba” była i jest obecnie nakierowana na zysk, „uśmiercają oni dusze, które nie powinny umierać” dla zysku, nawet dla kilku garści jęczmienia i dla kilku okruszyn chleba. Często ich „prorokowanie” wiąże się z wyzyskiem ludzi prostych i ubogich.
Pan Bóg mówi; „Ja jestem przeciwko waszym opaskom, którymi usidlacie ludzi jak ptaki. Zerwę je z waszych ramion i uwolnię schwytanych przez was ludzi. Zerwę wasze zasłony i wyzwolę mój lud z waszych rąk. Nie będą dłużej łupem w waszych rękach i przekonacie się, że Ja jestem PANEM.”
Co jeszcze takiego robili fałszywi prorocy? Czytamy, że zasmucali ludzi pobożnych i bogobojnych. W dziewiątym rozdziale czytaliśmy o „świętym niezadowoleniu”. Dzisiaj wiele osób jest do żywego zasmuconych bezbożnością i manipulacją fałszywych proroków i nauczycieli. Fałszywi prorocy odciągają ludzi od nawrócenia a zło nazywają dobrem. Utwierdzają w ten sposób ludzi w ich grzechu i przewrotności. Pan Bóg mówi dalej, „Przez wasze kłamstwa napełniacie bólem serce sprawiedliwego - chociaż Ja nie chciałem sprawić mu bólu - i zachęcacie bezbożnego, żeby nie zawrócił ze złej drogi i dzięki temu żył”
Pamiętajmy, że dzisiaj są ludzie, którzy są zainteresowani tym aby nam coś cennego zabrać, przywłaszczyć sobie nasz dusze. Trwa walka o nasze dusze… by je usidlić. Powinniśmy być bardzo ostrożni i czujni w tym względzie. Nie pozwólmy na wkładanie na nas rąk przez nieznane nam osoby. Naszą modlitwą powinno być pragnienie by Pan, w dzisiejszym kościele chrześcijańskim zabrał się do tych wszystkich „wstążek” i powiązań, by uwalniał dusze ludzi z sideł.
„Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Oto Ja zabiorę się do waszych czarodziejskich wstążek, którymi łowicie dusze, i zedrę je z waszych ramion, i jak ptaki wypuszczę na wolność dusze, które wy usidlacie.” Ezech. 13:20
"Błogosławiony Pan, Który nie wydał nas na łup zębom ich! Dusza nasza jak ptak umknęła z sidła ptaszników; Sidło się podarło, a myśmy wolni. Pomoc nasza w imieniu Pana, Który uczynił niebo i ziemię.” Ps. 124:6-8
„I oświadcz: Tak rzecze Pan Wiekuisty: Biada tym które szyją przewiązki na wszystkie przeguby rąk , a zarzutki dla głów wszelakiego wzrostu, aby usidlać dusze! Czyż jednym duszom chcecie stawiać sidła w ludzie Moim, a innym dla korzyści własnej życie wróżyć? Aby znieważyć Mnie u ludu Mojego dla kilku garści jęczmienia i dla kilku okruszyn chleba, uśmiercając dusze, które nie powinny umierać, a zachowując dusze, które nie powinny żyć, okłamując lud Mój, który słucha kłamstwa. Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Oto Ja przeciw przewiązkom waszym, któremi usidlacie dusze, jak gdyby ptactwem były, i zerwę je z ramion waszych, i wyzwolę dusze, którym sidła stawiacie, owe dusze które ptactwem wam są. . Zerwę też zarzutki wasze i wybawię lud Mój z rąk waszych, aby nie byli nadal połowem w ręce waszej, a poznacie, żem Ja Wiekuisty. Ponieważeście dręczyły serce sprawiedliwego kłamliwie, gdym Ja go dręczyć nie chciał, a krzepiły ręce niegodziwego, aby się nie nawrócił z drogi swej niecnej, a tak mógł życie zachować. Przeto nie widzieć wam więcej marności, a wróżb nie wróżyć, i wybawię lud Mój z ręki waszej, a poznacie, żem Ja Wiekuisty.” (Cylkow 1900)
Ten fragment mówi nam o jeszcze jednej, ohydnej roli fałszywych proroków i nauczycieli. Otóż starają się oni czynić z ludzi swoich duchowych niewolników, usidlać ich, uzależniać. Zdaje się, że w tym niecnym procederze prym wiodły kobiety.
Zatrzymałem się nad tym fragmentem i długo nie mogłem przebrnąć dalej. Nie wiedziałem jakie znaczenie na dzisiaj mają fałszywe prorokinie i ich przepaski i zarzutki na głowę. W tych rozważaniach Duch Święty pokazał mi werset z 1 Kor. 7:23 który tłumaczy nam, o co tutaj chodzi, „Drogoście kupieni; nie stawajcie się niewolnikami ludzi.”
Użyte tutaj hebrajskie słowo mispachah oznacza długi welon, a słowo keseth opaskę wstążkę, obręcz, obrączkę, coś zespalającego ze sobą dwoje ludzi. Te dwa wyrazy występują w Biblii tylko tutaj, w tym rozdziale. Dawno temu tłumacze mieli spory kłopot aby przetłumaczyć te słowa, i tak u Jakuba Wujka czytamy o wezgłówkach pod łokieć ręki, i poduszkach pod głowy. A w Biblii Gdańskiej również o wezgłówkach pod łokcie i duchny na głowy. Dopiero badania nad językiem pozwoliły na bliższe sprecyzowanie, że jest tutaj mowa o przepaskach na przeguby dłoni zawiązywanych przez fałszywe prorokinie sobie i ludziom, oraz na zarzutkach z chust, które dwie osoby miały na sobie podczas prorokowania i były w ten sposób połączone ze sobą. W ten sposób ludzie, w okultystyczny sposób byli związani z fałszywymi prorokiniami. Jedno z tłumaczeń podaje, że fałszywe prorokinie "szyły magiczne uroki."
Apostoł Paweł pisze do wierzących w Koryncie. „A mówię to dlatego, że każdy z was powiada: Ja jestem Pawłowy, a ja Apollosowy, a ja Kefasowy, a ja Chrystusowy.” 1Kor. 1:12 Dzisiaj widzę jak wielu ludzi wierzących jest uzależnionych, często w taki właśnie uwodzicielski, czarujący sposób od nauczycieli, głównie od fałszywych proroków. Z dzisiejszego fragmentu uczymy się bardzo ważnej rzeczy, że fałszywych proroków poznajemy po tym, że starają się usidlić i uzależnić od siebie ludzi. Chcą mieć ich w garści. Bracie i Siostro nie bądź niewolnikiem ludzi.
Apostoł Piotr pisze, że w Kościele pojawili się ludzie którzy; „Przemawiając bowiem słowami nadętymi a pustymi, nęcą przez żądze cielesne i rozwiązłość tych, którzy dopiero co wyzwolili się od wpływu pogrążonych w błędzie, Obiecując im wolność, chociaż sami są niewolnikami zguby; czemu (komu) bowiem ktoś ulega, tego niewolnikiem się staje." 2 Piotr. 2:18-19
Na kilka lat przed zburzeniem Świątyni i Jerozolimy widzimy również, że kobiety odgrywały szczególną rolę w promowaniu bezbożności, bałwochwalstwa i okultystycznych, mistycznych praktyk. Ale też później, gdy wrócili z niewoli, czytamy o tym jak Nehemiasz musi stawić czoła niejakiej prorokini Nadii. Również Jan w Objawieniu pisze o prorokini Izabel. Czytamy o tym w poniższych fragmentach Słowa Bożego
„I zaprowadził mnie do wejścia północnej bramy świątyni Pana; a oto siedziały tam kobiety, które opłakiwały Tammuza.” Ezech. 8:14
„Czy sam nie widzisz, co oni robią w miastach judzkich i na ulicach Jeruzalemu? Dzieci zbierają drwa, a ojcowie rozniecają ogień; kobiety ugniatają ciasto, aby wypiekać placki dla królowej niebios, cudzym bogom wylewa się ofiary z płynów, aby mnie obrażać. Czy mnie tym obrażają - mówi Pan czy nie raczej samych siebie ku zawstydzeniu własnemu?” Jer. 7:17-19
„I odpowiedzieli Jeremiaszowi wszyscy mężowie, którzy wiedzieli, że ich żony paliły kadzidła cudzym bogom, i wszystkie kobiety, które tam stały w wielkiej gromadzie, i cały lud zamieszkały w ziemi egipskiej w Patros, tymi słowy: W sprawie, o której mówiłeś do nas w imieniu Pana, nie będziemy ciebie słuchali.” Jer. 44:15-16
„Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Wy, kobiety, ślubowałyście swoimi ustami i spełniałyście swoimi rękami to, co mówiłyście: Chcemy spełnić nasze śluby, które ślubowałyśmy, że będziemy spalać kadzidło królowej niebios i wylewać dla niej ofiary z płynów. Dochowujcie więc gorliwie waszych ślubów i spełniajcie pilnie wasze śluby!” Jer. 44:25
„Pamiętaj, o Boże mój, o tych uczynkach Tobiasza i Sanballata, a również prorokini Noadii i pozostałych proroków, którzy chcieli mnie zastraszyć.” Nehem. 6:14
„Lecz mam ci za złe, że pozwalasz niewieście Izabel, która się podaje za prorokinię, i naucza, i zwodzi moje sługi, uprawiać wszeteczeństwo i spożywać rzeczy ofiarowane bałwanom.” Obj. 2:20
Widzimy tutaj jeszcze jedną cechę fałszywych proroków. Ich „służba” była i jest obecnie nakierowana na zysk, „uśmiercają oni dusze, które nie powinny umierać” dla zysku, nawet dla kilku garści jęczmienia i dla kilku okruszyn chleba. Często ich „prorokowanie” wiąże się z wyzyskiem ludzi prostych i ubogich.
Pan Bóg mówi; „Ja jestem przeciwko waszym opaskom, którymi usidlacie ludzi jak ptaki. Zerwę je z waszych ramion i uwolnię schwytanych przez was ludzi. Zerwę wasze zasłony i wyzwolę mój lud z waszych rąk. Nie będą dłużej łupem w waszych rękach i przekonacie się, że Ja jestem PANEM.”
Co jeszcze takiego robili fałszywi prorocy? Czytamy, że zasmucali ludzi pobożnych i bogobojnych. W dziewiątym rozdziale czytaliśmy o „świętym niezadowoleniu”. Dzisiaj wiele osób jest do żywego zasmuconych bezbożnością i manipulacją fałszywych proroków i nauczycieli. Fałszywi prorocy odciągają ludzi od nawrócenia a zło nazywają dobrem. Utwierdzają w ten sposób ludzi w ich grzechu i przewrotności. Pan Bóg mówi dalej, „Przez wasze kłamstwa napełniacie bólem serce sprawiedliwego - chociaż Ja nie chciałem sprawić mu bólu - i zachęcacie bezbożnego, żeby nie zawrócił ze złej drogi i dzięki temu żył”
Pamiętajmy, że dzisiaj są ludzie, którzy są zainteresowani tym aby nam coś cennego zabrać, przywłaszczyć sobie nasz dusze. Trwa walka o nasze dusze… by je usidlić. Powinniśmy być bardzo ostrożni i czujni w tym względzie. Nie pozwólmy na wkładanie na nas rąk przez nieznane nam osoby. Naszą modlitwą powinno być pragnienie by Pan, w dzisiejszym kościele chrześcijańskim zabrał się do tych wszystkich „wstążek” i powiązań, by uwalniał dusze ludzi z sideł.
„Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Oto Ja zabiorę się do waszych czarodziejskich wstążek, którymi łowicie dusze, i zedrę je z waszych ramion, i jak ptaki wypuszczę na wolność dusze, które wy usidlacie.” Ezech. 13:20
"Błogosławiony Pan, Który nie wydał nas na łup zębom ich! Dusza nasza jak ptak umknęła z sidła ptaszników; Sidło się podarło, a myśmy wolni. Pomoc nasza w imieniu Pana, Który uczynił niebo i ziemię.” Ps. 124:6-8
piątek, 8 stycznia 2016
Ezechiela 13: 11-16
"Powiedz tynkarzom: Odpadnie; przyjdzie ulewny deszcz, ześlę wielki grad, [który] spadnie, zerwie się gwałtowny wiatr, oto wtedy runie ściana. Czyż nie spytają was: Gdzie jest tynk, którym tynkowaliście [ścianę]? Dlatego tak mówi Pan, Jahwe: W złości mojej rozpętam wiatr gwałtowny, w moim gniewie sprowadzę ulewny deszcz, a w mej złości przyjdzie wielki grad na zniszczenie. Zburzę ścianę, którą pokryliście tynkiem. Zrównam ją z ziemią, jej fundamenty zostaną odsłonięte i runie, wy zaś zginiecie pod nią i poznacie, że Ja jestem Jahwe. Wywrę moją złość na ścianie i na pokrywających ją tynkiem. I spytają was: Gdzie jest ściana i gdzie są jej tynkarze, wieszcze Izraela, prorokujący o Jerozolimie, mający dla niej widzenie pokoju, podczas gdy nie ma pokoju? - wyrocznia Pana, Jahwe." (Biblia Poznańska 1974/75)
"Oświadcz tym, którzy tynk smarują, że zapadnie się! Przyjdzie deszcz ulewny, albo spuszczę bryły gradu, aby padały, albo wicher gwałtowny się zerwie. A oto, gdy zapadnie się mur, czyż wtedy nie powiedzą do was: gdzież teraz ów tynk, którymście smarowali? Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Oto wyprowadzę wicher gwałtowny w oburzeniu Mojem, a deszcz ulewny w gniewie Moim przyjdzie, a bryły gradu w zapalczywości - ku doszczętnemu zniszczeniu. I rozwalę mur, któryście obsmarowali tynkiem, a zrównam go z ziemią, aby się ukazała podwalina jego; i tak runie, i zginiecie w pośród niego, i poznacie żarn Ja Wiekuisty ! I spełnię do końca oburzenie Moje nad murem, i nad tymi, którzy smarowali go tynkiem, i powiem wam: Niema muru, i niema tych, którzy go smarowali. Wy prorocy Israela, którzy prorokujecie o Jerozolimie a wiastujecie jej widzenia pokoju, gdy pokoju niema, rzecze Pan Wiekuisty!" (Cylkow 1900)
To nie jest tylko rozdział o fałszywych prorokach. Okłamywani ludzie w Jerozolimie myśleli, że żyją sobie w bezpiecznym kociołku, są oddzieleni grubym murem od niebezpieczeństw. Ludzie pobudowali sobie mury, a fałszywi prorocy te mury ładnie tynkowali. Największy mur jaki postawiali to ten wobec Pana Boga. Ich statek tonął, a oni nadal spodziewali się szczęśliwego zakończenia rejsu. Ludzie lubią być ładnie okłamywani. Fałszywi prorocy byli i są obecnie ekspertami w eleganckim okłamywaniu ludzi. Kładą ładne, modne tynki i gładzie. Zło nazywają dobrem i ludziom się to podoba.
"Biada tym, którzy zło nazywają dobrem, a dobro złem, którzy zamieniają ciemność w światłość, a światłość w ciemność, zamieniają gorycz w słodycz, a słodycz w gorycz." Izaj. 5:20
Dla ludzi nie było ważne, że mur zbudowany był z bałwochwalstwa, odstępstwa, przewrotności, bezprawia, bezbożności, z przemocy fizycznej i psychicznej, wyzysku, grabieży, a także z przelewu krwi. Istotny był tynk, będący mieszaniną ułudy, zadufania i fałszywej pewności siebie, piękny tynk położony przez fachowców od tuszowania zła.
„Rzeczy okropne i ohydne dzieją się w tym kraju. Prorocy prorokują fałszywie, a kapłani nauczają według własnego widzimisię; mój zaś lud kocha się w tym. Lecz co poczniecie, gdy to się skończy?” Jer. 5:30-31
W poprzednim fragmencie czytaliśmy o lisach, że fałszywi prorocy są jak lisy w ruinach. Jest jeszcze jedna ciekawa myśl na ten temat. W Pieśniach nad Pieśniami 2:15 czytamy; „Połapcie nam lisy, małe liski, które psują (pustoszą) winnice, a winnice nasze zakwitają!” Fałszywi prorocy są jak lisy, mają za zadanie zniszczyć, zdewastować winnicę Pana. Ich celem jest doprowadzić wspólnoty do ruiny, bo ruiny i opustoszałe duchowo miejsca są ich ulubionym miejscem zamieszkania. Wyłapcie te małe lisy w waszych wspólnotach, póki nie urosną i będzie za późno.
Słuchanie fałszywych proroków jest też jak wznoszenie budowli na piasku. Społeczność wznosi jako mur, pięknie otynkowany przez fałszywych proroków, ale gdy tylko przyjdzie doświadczenie i próba, a tynk i mur szybko się rozpadają i odsłaniając, nic nie warty fundament z piasku.
„A każdy, kto słucha tych słów moich, lecz nie wykonuje ich, przyrównany będzie do męża głupiego, który zbudował swój dom na piasku. I spadł ulewny deszcz, i wezbrały rzeki, i powiały wiatry, i uderzyły na ów dom, i runął, a upadek jego był wielki.” Mat. 7:26-27
W poprzednim fragmencie czytaliśmy; „Nie wstąpiliście na wyłomy [twierdzy] i nie opasaliście murem Domu Izraela, aby ostał się w czasie boju, w dzień Jahwe." Ez 13:5 To jest ważne wtrącenie. Czytając zbyt pospiesznie cały rozdział, nie zauważymy tej bardzo ważnej myśli. Zadaniem proroków ‘tych którzy widzą' było zadbać o mury, a nie tylko je tynkować. Mury są po to by chronić. Naprawiając mury Boży prorocy dbali o bezpieczeństwo, duchowe bezpieczeństwo ludu Bożego, Bożej winnicy. Takimi prorokami byli Ezechiel i Jeremiasz. Fałszywi prorocy dbali tylko o to by wszystko na zewnątrz ładnie wyglądało. Tymczasem gdy przyjdzie bitwa w dzień Pański i wszystko co ma tylko ładne tynki runie.
"Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus. A czy ktoś na tym fundamencie wznosi budowę ze złota, srebra, drogich kamieni, z drzewa, siana, słomy, To wyjdzie na jaw w jego dziele; dzień sądny bowiem to pokaże, gdyż w ogniu się objawi, a jakie jest dzieło każdego, wypróbuje ogień. Jeśli czyjeś dzieło, zbudowane na tym fundamencie, się ostoi, ten zapłatę odbierze; Jeśli czyjeś dzieło spłonie, ten szkodę poniesie, lecz on sam zbawiony będzie, tak jednak, jak przez ogień. Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w was?" 1 Kor. 3:11-16
Taką tendencję do tynkowania byle jakich budowli zobaczył Pan Jezus w faryzeuszach gdy powiedział; „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że oczyszczacie z zewnątrz kielich i misę, wewnątrz zaś są one pełne łupiestwa i pożądliwości. Ślepy faryzeuszu! Oczyść wpierw wnętrze kielicha, aby i to, co jest zewnątrz niego, stało się czyste. Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że podobni jesteście do grobów pobielanych, które na zewnątrz wyglądają pięknie, ale wewnątrz są pełne trupich kości i wszelakiej nieczystości. Tak i wy na zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, wewnątrz zaś jesteście pełni obłudy i bezprawia.” Mat. 23:25-28
Pan Bóg mówi; „Tynk odpadnie. Sprawię, że przyjdzie ulewny deszcz, spadnie grad, zerwie się gwałtowny wiatr i ściana runie. I powiedzą wam: Nie ma ściany ani tych, którzy ją tynkowali.”
"Oświadcz tym, którzy tynk smarują, że zapadnie się! Przyjdzie deszcz ulewny, albo spuszczę bryły gradu, aby padały, albo wicher gwałtowny się zerwie. A oto, gdy zapadnie się mur, czyż wtedy nie powiedzą do was: gdzież teraz ów tynk, którymście smarowali? Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Oto wyprowadzę wicher gwałtowny w oburzeniu Mojem, a deszcz ulewny w gniewie Moim przyjdzie, a bryły gradu w zapalczywości - ku doszczętnemu zniszczeniu. I rozwalę mur, któryście obsmarowali tynkiem, a zrównam go z ziemią, aby się ukazała podwalina jego; i tak runie, i zginiecie w pośród niego, i poznacie żarn Ja Wiekuisty ! I spełnię do końca oburzenie Moje nad murem, i nad tymi, którzy smarowali go tynkiem, i powiem wam: Niema muru, i niema tych, którzy go smarowali. Wy prorocy Israela, którzy prorokujecie o Jerozolimie a wiastujecie jej widzenia pokoju, gdy pokoju niema, rzecze Pan Wiekuisty!" (Cylkow 1900)
To nie jest tylko rozdział o fałszywych prorokach. Okłamywani ludzie w Jerozolimie myśleli, że żyją sobie w bezpiecznym kociołku, są oddzieleni grubym murem od niebezpieczeństw. Ludzie pobudowali sobie mury, a fałszywi prorocy te mury ładnie tynkowali. Największy mur jaki postawiali to ten wobec Pana Boga. Ich statek tonął, a oni nadal spodziewali się szczęśliwego zakończenia rejsu. Ludzie lubią być ładnie okłamywani. Fałszywi prorocy byli i są obecnie ekspertami w eleganckim okłamywaniu ludzi. Kładą ładne, modne tynki i gładzie. Zło nazywają dobrem i ludziom się to podoba.
"Biada tym, którzy zło nazywają dobrem, a dobro złem, którzy zamieniają ciemność w światłość, a światłość w ciemność, zamieniają gorycz w słodycz, a słodycz w gorycz." Izaj. 5:20
Dla ludzi nie było ważne, że mur zbudowany był z bałwochwalstwa, odstępstwa, przewrotności, bezprawia, bezbożności, z przemocy fizycznej i psychicznej, wyzysku, grabieży, a także z przelewu krwi. Istotny był tynk, będący mieszaniną ułudy, zadufania i fałszywej pewności siebie, piękny tynk położony przez fachowców od tuszowania zła.
„Rzeczy okropne i ohydne dzieją się w tym kraju. Prorocy prorokują fałszywie, a kapłani nauczają według własnego widzimisię; mój zaś lud kocha się w tym. Lecz co poczniecie, gdy to się skończy?” Jer. 5:30-31
W poprzednim fragmencie czytaliśmy o lisach, że fałszywi prorocy są jak lisy w ruinach. Jest jeszcze jedna ciekawa myśl na ten temat. W Pieśniach nad Pieśniami 2:15 czytamy; „Połapcie nam lisy, małe liski, które psują (pustoszą) winnice, a winnice nasze zakwitają!” Fałszywi prorocy są jak lisy, mają za zadanie zniszczyć, zdewastować winnicę Pana. Ich celem jest doprowadzić wspólnoty do ruiny, bo ruiny i opustoszałe duchowo miejsca są ich ulubionym miejscem zamieszkania. Wyłapcie te małe lisy w waszych wspólnotach, póki nie urosną i będzie za późno.
Słuchanie fałszywych proroków jest też jak wznoszenie budowli na piasku. Społeczność wznosi jako mur, pięknie otynkowany przez fałszywych proroków, ale gdy tylko przyjdzie doświadczenie i próba, a tynk i mur szybko się rozpadają i odsłaniając, nic nie warty fundament z piasku.
„A każdy, kto słucha tych słów moich, lecz nie wykonuje ich, przyrównany będzie do męża głupiego, który zbudował swój dom na piasku. I spadł ulewny deszcz, i wezbrały rzeki, i powiały wiatry, i uderzyły na ów dom, i runął, a upadek jego był wielki.” Mat. 7:26-27
W poprzednim fragmencie czytaliśmy; „Nie wstąpiliście na wyłomy [twierdzy] i nie opasaliście murem Domu Izraela, aby ostał się w czasie boju, w dzień Jahwe." Ez 13:5 To jest ważne wtrącenie. Czytając zbyt pospiesznie cały rozdział, nie zauważymy tej bardzo ważnej myśli. Zadaniem proroków ‘tych którzy widzą' było zadbać o mury, a nie tylko je tynkować. Mury są po to by chronić. Naprawiając mury Boży prorocy dbali o bezpieczeństwo, duchowe bezpieczeństwo ludu Bożego, Bożej winnicy. Takimi prorokami byli Ezechiel i Jeremiasz. Fałszywi prorocy dbali tylko o to by wszystko na zewnątrz ładnie wyglądało. Tymczasem gdy przyjdzie bitwa w dzień Pański i wszystko co ma tylko ładne tynki runie.
"Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus. A czy ktoś na tym fundamencie wznosi budowę ze złota, srebra, drogich kamieni, z drzewa, siana, słomy, To wyjdzie na jaw w jego dziele; dzień sądny bowiem to pokaże, gdyż w ogniu się objawi, a jakie jest dzieło każdego, wypróbuje ogień. Jeśli czyjeś dzieło, zbudowane na tym fundamencie, się ostoi, ten zapłatę odbierze; Jeśli czyjeś dzieło spłonie, ten szkodę poniesie, lecz on sam zbawiony będzie, tak jednak, jak przez ogień. Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w was?" 1 Kor. 3:11-16
Taką tendencję do tynkowania byle jakich budowli zobaczył Pan Jezus w faryzeuszach gdy powiedział; „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że oczyszczacie z zewnątrz kielich i misę, wewnątrz zaś są one pełne łupiestwa i pożądliwości. Ślepy faryzeuszu! Oczyść wpierw wnętrze kielicha, aby i to, co jest zewnątrz niego, stało się czyste. Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że podobni jesteście do grobów pobielanych, które na zewnątrz wyglądają pięknie, ale wewnątrz są pełne trupich kości i wszelakiej nieczystości. Tak i wy na zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, wewnątrz zaś jesteście pełni obłudy i bezprawia.” Mat. 23:25-28
Pan Bóg mówi; „Tynk odpadnie. Sprawię, że przyjdzie ulewny deszcz, spadnie grad, zerwie się gwałtowny wiatr i ściana runie. I powiedzą wam: Nie ma ściany ani tych, którzy ją tynkowali.”
The Book of Ezekiel is a special book of the Old Testament
The Book of Ezekiel is a special book of the Old Testament. We can see here numerous parallels to the contemporary times and current situation in the Christian church. It is fully compatible with the Book of Revelation and it contains many very significant pieces of information on the likings and the character of God as well as valuable instructions concerning our proper conduct. In 2016 I would like to encourage you to read and study this book in your homes and congregations. I wish to make an appeal to preachers and writters to base their sermons and articles on this book. I believe - I have received this conviction from the Lord - that this is an extremely important message for the church for the new year. I would like you to share this information with your friends and encourage them to get acquainted with the valuable message which can be found in the Ezekiel's prophecy.
środa, 6 stycznia 2016
Co ma wspólnego słoma z ziarnem...
"Albowiem nawet prorok, nawet kapłan postępują haniebnie, nawet w moim domu znalazłem ich nieprawość - wyrocznia Pana."
Zanim przejdziemy dalej w naszych rozważaniach do kolejnego fragmentu jest konieczne aby, w ramach uzupełnienia, przeczytać obszerne fragmenty z dwudziestego trzeciego rozdziału proroctwa Jeremiasza;
„Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają owce mojego pastwiska - wyrocznia Pana. Dlatego to mówi Pan, Bóg Izraela, o pasterzach, którzy mają paść mój naród: Wy rozproszyliście moją trzodę, rozpędziliście i nie zatroszczyliście się o nią; oto Ja się zatroszczę o nieprawość waszych uczynków - wyrocznia Pana. (...)
O prorokach. Rozdziera się serce we mnie, wszystkie moje członki ogarnia drżenie, jestem jak człowiek pijany, jak człowiek przesycony winem - z powodu Pana i Jego świętych słów. (...)
Albowiem nawet prorok, nawet kapłan postępują haniebnie, nawet w moim domu znalazłem ich nieprawość - wyrocznia Pana. Dlatego będzie ich droga dla nich gruntem śliskim, na którym się potkną w ciemnościach i upadną. Albowiem ześlę na nich nieszczęście w roku, w którym ich nawiedzę - wyrocznia Pana. Także wśród proroków Samarii widziałem szaleństwo: prorokowali w imię Baala i zwodzili mój naród, Izraela. A wśród proroków Jerozolimy widziałem obrzydliwość: cudzołóstwo, zatwardziałość w kłamstwie i popieranie złoczyńców, przy czym nikt się nie nawraca ze swej niegodziwości. Stali się oni wszyscy dla Mnie jakby Sodomą, a mieszkańcy ich jakby Gomorą. (...)
To mówi Pan Zastępów: Nie słuchajcie proroków, którzy wam przepowiadają: wprowadzają was w błąd; zwiastują wam urojenia swego serca, nie zaś to, co pochodzi z ust Pańskich. Mówią stale tym, co uwłaczają słowu Pana: Będziecie zażywać pomyślności. Wszystkich zaś tych, co idą za popędem swego serca, zapewniają: Nie spotka was nieszczęście. (...)
Oto nawałnica Pańska, gniew powstaje, burza szaleje, spada na głowę niegodziwych. Nie ustanie gniew Pana, dopóki nie wykona On i nie urzeczywistni zamiarów swego serca. Przy końcu dni zrozumiecie to w pełni. Nie posłałem tych proroków, lecz oni biegają; nie mówiłem do nich, lecz oni prorokują. Gdyby stali w mojej radzie, głosiliby moje słowa mojemu narodowi i nawróciliby ich ze złej drogi oraz z przewrotnego postępowania. (...)
Słyszałem to, co mówią prorocy, którzy prorokują fałszywie w moim imieniu: Miałem sen, miałem sen! Dokądże będzie tak w sercu proroków, przepowiadających kłamliwie i przepowiadających złudy swego własnego serca? Zmierzają ku temu, by przez sny swoje, które jeden drugiemu opowiada, poszło w niepamięć moje Imię u mojego ludu, podobnie jak zapomnieli mego Imienia dla Baala ich przodkowie. Prorok, który miał sen, niech opowiada swój sen! Kto miał moje słowo, niech wiernie opowiada moje słowo! Co ma wspólnego słoma z ziarnem - wyrocznia Pana.
Czy moje słowo nie jest jak ogień - wyrocznia Pana - czy nie jest jak młot kruszący skałę? Oto dlatego się zwrócę przeciw prorokom - wyrocznia Pana - którzy kradną sobie nawzajem moje słowo. Oto się zwrócę przeciw prorokom - wyrocznia Pana - którzy używają swego własnego języka, by wypowiadać wyrocznie. Oto się zwrócę przeciw tym, którzy prorokują sny kłamliwe - wyrocznia Pana - opowiadają je i zwodzą mój lud kłamstwami i chełpliwością. Nie posłałem ich ani nie dawałem polecenia; w niczym też nie są użyteczni dla tego narodu - wyrocznia Pana.”
Jer. 23:1-2,9,11-14,16-17,19-22,25-32
Zanim przejdziemy dalej w naszych rozważaniach do kolejnego fragmentu jest konieczne aby, w ramach uzupełnienia, przeczytać obszerne fragmenty z dwudziestego trzeciego rozdziału proroctwa Jeremiasza;
„Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają owce mojego pastwiska - wyrocznia Pana. Dlatego to mówi Pan, Bóg Izraela, o pasterzach, którzy mają paść mój naród: Wy rozproszyliście moją trzodę, rozpędziliście i nie zatroszczyliście się o nią; oto Ja się zatroszczę o nieprawość waszych uczynków - wyrocznia Pana. (...)
O prorokach. Rozdziera się serce we mnie, wszystkie moje członki ogarnia drżenie, jestem jak człowiek pijany, jak człowiek przesycony winem - z powodu Pana i Jego świętych słów. (...)
Albowiem nawet prorok, nawet kapłan postępują haniebnie, nawet w moim domu znalazłem ich nieprawość - wyrocznia Pana. Dlatego będzie ich droga dla nich gruntem śliskim, na którym się potkną w ciemnościach i upadną. Albowiem ześlę na nich nieszczęście w roku, w którym ich nawiedzę - wyrocznia Pana. Także wśród proroków Samarii widziałem szaleństwo: prorokowali w imię Baala i zwodzili mój naród, Izraela. A wśród proroków Jerozolimy widziałem obrzydliwość: cudzołóstwo, zatwardziałość w kłamstwie i popieranie złoczyńców, przy czym nikt się nie nawraca ze swej niegodziwości. Stali się oni wszyscy dla Mnie jakby Sodomą, a mieszkańcy ich jakby Gomorą. (...)
To mówi Pan Zastępów: Nie słuchajcie proroków, którzy wam przepowiadają: wprowadzają was w błąd; zwiastują wam urojenia swego serca, nie zaś to, co pochodzi z ust Pańskich. Mówią stale tym, co uwłaczają słowu Pana: Będziecie zażywać pomyślności. Wszystkich zaś tych, co idą za popędem swego serca, zapewniają: Nie spotka was nieszczęście. (...)
Oto nawałnica Pańska, gniew powstaje, burza szaleje, spada na głowę niegodziwych. Nie ustanie gniew Pana, dopóki nie wykona On i nie urzeczywistni zamiarów swego serca. Przy końcu dni zrozumiecie to w pełni. Nie posłałem tych proroków, lecz oni biegają; nie mówiłem do nich, lecz oni prorokują. Gdyby stali w mojej radzie, głosiliby moje słowa mojemu narodowi i nawróciliby ich ze złej drogi oraz z przewrotnego postępowania. (...)
Słyszałem to, co mówią prorocy, którzy prorokują fałszywie w moim imieniu: Miałem sen, miałem sen! Dokądże będzie tak w sercu proroków, przepowiadających kłamliwie i przepowiadających złudy swego własnego serca? Zmierzają ku temu, by przez sny swoje, które jeden drugiemu opowiada, poszło w niepamięć moje Imię u mojego ludu, podobnie jak zapomnieli mego Imienia dla Baala ich przodkowie. Prorok, który miał sen, niech opowiada swój sen! Kto miał moje słowo, niech wiernie opowiada moje słowo! Co ma wspólnego słoma z ziarnem - wyrocznia Pana.
Czy moje słowo nie jest jak ogień - wyrocznia Pana - czy nie jest jak młot kruszący skałę? Oto dlatego się zwrócę przeciw prorokom - wyrocznia Pana - którzy kradną sobie nawzajem moje słowo. Oto się zwrócę przeciw prorokom - wyrocznia Pana - którzy używają swego własnego języka, by wypowiadać wyrocznie. Oto się zwrócę przeciw tym, którzy prorokują sny kłamliwe - wyrocznia Pana - opowiadają je i zwodzą mój lud kłamstwami i chełpliwością. Nie posłałem ich ani nie dawałem polecenia; w niczym też nie są użyteczni dla tego narodu - wyrocznia Pana.”
Jer. 23:1-2,9,11-14,16-17,19-22,25-32
Chanianiasz - fałszywy prorok w Izraelu
Dla lepszego zrozumienia wagi tematu fałszywych proroków przeczytajmy jeszcze jeden fragment z Księgi Jeremiasza w
którym współczesny Ezechielowi prorok opisuje swoją historię ze spotkania z pewnym fałszywym prorokiem Nienaszlochaniem.
„W tym samym roku, na początku panowania Sedekiasza, króla judzkiego, w czwartym roku, w piątym miesiącu, rzekł do mnie Chananiasz, syn Azura, prorok z Gibeonu, w domu Pana, wobec kapłanów i całego ludu: Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Złamię jarzmo króla babilońskiego. W przeciągu dwóch lat sprowadzę z powrotem na to miejsce wszystkie przybory domu Pana, które król babiloński Nebukadnesar zabrał z tego miejsca i kazał je zawieźć do Babilonu. Także Jechoniasza, syna Jojakima, króla judzkiego, i wszystkich wygnańców Judy, którzy poszli do Babilonu, sprowadzę z powrotem na to miejsce - mówi Pan - gdyż złamię jarzmo króla babilońskiego. Wtedy prorok Jeremiasz odezwał się do proroka Chananiasza wobec kapłanów i wobec całego ludu, który stał w domu Pana. I rzekł prorok Jeremiasz: Niech się tak stanie! Niech tak uczyni Pan! Niech Pan spełni twoje słowa, które prorokowałeś, że sprowadzi na to miejsce przybory domu Pana i wszystkich wygnańców z Babilonu.
Wszakże posłuchaj tego słowa, które ja wypowiadam do twoich uszu i do uszu całego ludu! Prorocy, którzy byli od dawien dawna przede mną i przed tobą, zapowiadali dla wielu krajów i wielkich królestw wojnę, głód i zarazę. Natomiast prorok, który prorokuje o pokoju, zostaje uznany za proroka, którego prawdziwie posłał Pan, dopiero gdy spełni się jego słowo. Wtedy prorok Chananiasz ściągnął jarzmo z szyi proroka Jeremiasza i złamał je. I rzekł Chananiasz wobec całego ludu: Tak mówi Pan: Tak złamię jarzmo Nebukadnesara, króla babilońskiego, w przeciągu dwóch lat z karku wszystkich narodów. I odszedł Jeremiasz swoją drogą.
A gdy prorok Chananiasz złamał jarzmo na szyi proroka Jeremiasza, doszło Jeremiasza słowo tej treści: Idź i powiedz Chananiaszowi: Tak mówi Pan: Złamałeś jarzmo drewniane, ale Ja zrobię zamiast niego jarzmo żelazne. Bo tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Jarzmo żelazne wkładam na szyję tych wszystkich narodów, aby służyły Nebukadnesarowi, królowi babilońskiemu, i będą mu służyły; także zwierzęta polne mu poddałem. Potem rzekł prorok Jeremiasz do proroka Chananiasza: Słuchajże, Chananiaszu: Nie posłał cię Pan, a ty wywołujesz w tym ludzie fałszywą ufność. Dlatego tak mówi Pan: Oto Ja usunę cię z powierzchni ziemi. Jeszcze w tym roku umrzesz, gdyż głosiłeś odstępstwo od Pana. I umarł prorok Chananiasz w tym roku w miesiącu siódmym. Jer. 28:1-17
„W tym samym roku, na początku panowania Sedekiasza, króla judzkiego, w czwartym roku, w piątym miesiącu, rzekł do mnie Chananiasz, syn Azura, prorok z Gibeonu, w domu Pana, wobec kapłanów i całego ludu: Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Złamię jarzmo króla babilońskiego. W przeciągu dwóch lat sprowadzę z powrotem na to miejsce wszystkie przybory domu Pana, które król babiloński Nebukadnesar zabrał z tego miejsca i kazał je zawieźć do Babilonu. Także Jechoniasza, syna Jojakima, króla judzkiego, i wszystkich wygnańców Judy, którzy poszli do Babilonu, sprowadzę z powrotem na to miejsce - mówi Pan - gdyż złamię jarzmo króla babilońskiego. Wtedy prorok Jeremiasz odezwał się do proroka Chananiasza wobec kapłanów i wobec całego ludu, który stał w domu Pana. I rzekł prorok Jeremiasz: Niech się tak stanie! Niech tak uczyni Pan! Niech Pan spełni twoje słowa, które prorokowałeś, że sprowadzi na to miejsce przybory domu Pana i wszystkich wygnańców z Babilonu.
Wszakże posłuchaj tego słowa, które ja wypowiadam do twoich uszu i do uszu całego ludu! Prorocy, którzy byli od dawien dawna przede mną i przed tobą, zapowiadali dla wielu krajów i wielkich królestw wojnę, głód i zarazę. Natomiast prorok, który prorokuje o pokoju, zostaje uznany za proroka, którego prawdziwie posłał Pan, dopiero gdy spełni się jego słowo. Wtedy prorok Chananiasz ściągnął jarzmo z szyi proroka Jeremiasza i złamał je. I rzekł Chananiasz wobec całego ludu: Tak mówi Pan: Tak złamię jarzmo Nebukadnesara, króla babilońskiego, w przeciągu dwóch lat z karku wszystkich narodów. I odszedł Jeremiasz swoją drogą.
A gdy prorok Chananiasz złamał jarzmo na szyi proroka Jeremiasza, doszło Jeremiasza słowo tej treści: Idź i powiedz Chananiaszowi: Tak mówi Pan: Złamałeś jarzmo drewniane, ale Ja zrobię zamiast niego jarzmo żelazne. Bo tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Jarzmo żelazne wkładam na szyję tych wszystkich narodów, aby służyły Nebukadnesarowi, królowi babilońskiemu, i będą mu służyły; także zwierzęta polne mu poddałem. Potem rzekł prorok Jeremiasz do proroka Chananiasza: Słuchajże, Chananiaszu: Nie posłał cię Pan, a ty wywołujesz w tym ludzie fałszywą ufność. Dlatego tak mówi Pan: Oto Ja usunę cię z powierzchni ziemi. Jeszcze w tym roku umrzesz, gdyż głosiłeś odstępstwo od Pana. I umarł prorok Chananiasz w tym roku w miesiącu siódmym. Jer. 28:1-17
poniedziałek, 4 stycznia 2016
Ezechiela 13: 1-10
„Jahwe przemówił do mnie w te słowa: Synu człowieczy, prorokuj przeciw wieszczom Izraela, którzy prorokują, i mów do proroków [wieszczących] we własnym imieniu: Słuchajcie słowa Jahwe! Tak mówi Pan, Jahwe: Biada nikczemnym prorokom, którzy idą za własnym natchnieniem, choć nic nie widzieli Izraelu, twoi prorocy są jak lisy w ruinach. Nie wstąpiliście na wyłomy [twierdzy] i nie opasaliście murem Domu Izraela, aby ostał się w czasie boju, w dzień Jahwe. Mają złudne widzenia i wróżby kłamliwe. Głoszą: Wyrocznia Jahwe, a tymczasem Jahwe ich nie posłał i spodziewają się, że potwierdzi [ich] słowo. Czyż nie mieliście złudnych widzeń? Nie głosiliście kłamliwych wróżb? Mówicie: Wyrocznia Jahwe, a Ja nie przemawiałem. Dlatego tak mówi Pan, Jahwe: Ponieważ głosicie rzeczy złudne i widzicie kłamstwo. Ja jestem przeciw wam - wyrocznia Pana, Jahwe. Ręka moja będzie przeciw prorokom, mającym złudne widzenia i wróżącym kłamstwo. Nie będą [należeć] do zgromadzenia mojego ludu i nie zostaną wpisani w poczet Domu Izraela. Poznacie, że Ja jestem Pan, Jahwe, gdyż nie wejdą do ziemi Izraela dlatego, że zwodzą mój lud mówiąc: Pokój, a nie ma pokoju. [Gdy] on buduje ścianę, to oni pokrywają ją tynkiem.” (Biblia Poznańska 1974/75)
„I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc: Synu człowieczy: Zwiastuj przeciw prorokom Israela, co to prorokują, a oświadcz tym prorokującym z własnego serca: słuchajcie słowa Wiekuistego! Tak rzecze Pan Wiekuisty : Biada tym prorokom nikczemnym, którzy idą za własnym duchem swoim, i za tem czego w istocie nie widzieli! Niby szakale śród ruin są prorocy twoi, Israelu!' Nie stanęliście u wyłomów, aniście naprawili muru około domu Israela, aby się mógł ostać w boju, w dzień Wiekuistego. Widzieli marność i wróżbę kłamliwą, ci którzy głosili: „orzeczenie Wiekuistego!" gdy przecież Wiekuisty ich nie posłał, aktorzy czekali jeszcze na spełnienie się słowa! Alboście nie widzenie marne widzieli i wróżbę kłamliwą wypowiadali, a jednak głosili: „orzeczenie Wiekuistego", gdym Ja nie mówił? Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Dla tego, żeście głosili marność, a widzieli kłamstwo, dla tego oto Ja przeciw wam ! rzecze Pan Wiekuisty. I legnie ręka Moja na prorokach, widzących marność a wróżących kłamstwo: w zborze ludu Mojego nie stanie ich, a w poczet domu Israela nie będą zapisani, a do ziemi israelskiej nie wnijść im, a tak poznacie żem Ja Pan, Wiekuisty. Przeto, przeto że łudzili lud Mój, głosząc „pokój", gdzie pokoju niema, a gdzie - budował mur, tam go oni tynkiem obsmarowywali.” (Cylkow 1900)
Przeczytajmy jeszcze bardzo ważny dla naszych dzisiejszych rozważań fragment z drugiego listu Piotra 2:1-3 „Lecz byli też fałszywi prorocy między ludem, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzać będą zgubne nauki i zapierać się Pana, który ich odkupił, sprowadzając na się rychłą zgubę. I wielu pójdzie za ich rozwiązłością, a droga prawdy będzie przez nich pohańbiona. Z chciwości wykorzystywać was będą przez zmyślone opowieści; lecz wyrok potępienia na nich od dawna zapadł i zguba ich nie drzemie.”
Fałszywi i samozwańczy prorocy oraz nauczyciele stanowili jedno z największych zagrożeń dla ludu Bożego, narodu wybranego. Obecnie fałszywi prorocy są zagrożeniem dla kościoła, a także całej ludzkości, o czym czytamy w Księdze Objawienia. Jest to na tyle ważny temat, że w Słowie Bożym znajdujemy wiele fragmentów z ostrzeżeniami przed fałszywymi prorokami i prorokiniami.
Już w poprzednim rozdziale czytaliśmy zapowiedź Bożego działania przeciwko fałszywym proroctwom; „Bo nie będzie już pośród domu izraelskiego żadnego fałszywego widzenia i żadnej złudnej wróżby.” Ezech. 12:24
W narodzie izraelskim pojawiali się fałszywy prorocy którzy wzbudzali w ludzkich sercach optymizm i fałszywe poczucie bezpieczeństwa, mówili będzie dobrze, jest dobrze, w momencie gdy było źle. Oszukiwali ludzi, mamili ich ułudą dobrobytu, oczarowywali ich. Ich celem było odwrócenie ludzi od upamiętania się i nawrócenia do Pana Boga. Ich egoizm, chytrość, chęć zysku i popularności, były ważniejsze od prawdy. Dzisiaj w wielu miejscach również słyszymy złudne wróżby płynące zza kazalnic wypowiadanie przez samozwańczych proroków.
Równolegle do proroka Ezechiela przeciwko fałszywym prorokom występował prorok Jeremiasz w Jerozolimie. Przeczytajmy kilka istotnych fragmentów;
„Prorocy prorokują fałszywie, a kapłani nauczają według własnego widzimisię; mój zaś lud kocha się w tym. Lecz co poczniecie, gdy to się skończy?” Jer. 5:31 „Tak mówi Pan Zastępów: Nie słuchajcie słów proroków, którzy wam prorokują, oni was tylko mamią, widzenie swojego serca zwiastują, a nie to, co pochodzi z ust Pana! Ustawicznie mówią do tych, którzy gardzą słowem Pana: Pokój mieć będziecie. A do tych wszystkich, którzy kierują się uporem swojego serca, mówią: Nie przyjdzie na was nic złego.” Jer. 23:16-17
„Wy tedy, wszyscy wygnańcy, których wysłałem z Jeruzalemu do Babilonu, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela, o Achabie, synu Kolajasza, i o Sedekiaszu, synu Maasejasza, którzy wam prorokowali w moim imieniu kłamliwie: Oto Ja wydam ich w ręce Nebukadnesara, króla babilońskiego, i zabije ich na waszych oczach. I z nich będzie wzięty przykład klątwy dla wszystkich wygnańców z Judy, którzy są w Babilonie, w słowach: Niech z tobą zrobi Pan tak, jak z Sedekiaszem i jak z Achabem, których król babiloński upiekł w ogniu, Ponieważ popełniali bezeceństwo w Izraelu, cudzołożąc z żonami swoich bliźnich i głosząc w moim imieniu słowa kłamliwe, czego im nie poleciłem. A Ja o tym wiem i jestem tego świadkiem - mówi Pan.” Jer. 29:20-23
„Twoi wieszczkowie przepowiadali ci urojone i próżne rzeczy, nie odsłaniali twojej winy, aby odmienić twój los, lecz przepowiadali ci słowa złudne i zwodnicze.” Tren. 2:14
Fałszywi prorocy pojawiali się jako miła alternatywa dla Bożych, niewygodnych, nieprzyjaznych i legalistycznych proroków. Ludzie chcieli słuchać proroctw miłych i łechcących ucho, zapowiadających pokój i dobrobyt. Tak o tej sytuacji piszą prorocy; Izajasz i Amos.
„Gdyż jest to lud przekorny, synowie zakłamani, synowie, którzy nie chcą słuchać zakonu Pana, Którzy mówią do jasnowidzów: Nie miejsce widzeń! a do wieszczów: Nie wieszczcie nam prawdy! Mówcie nam raczej słowa przyjemne, wieszczcie rzeczy złudne! Zejdźcie z drogi, zboczcie ze ścieżki, dajcie nam spokój ze Świętym Izraelskim. Dlatego tak mówi Święty Izraelski: Ponieważ pogardziliście tym słowem i ufacie gwałtowi i przewrotności, i polegacie na niej, Dlatego ta wina stanie się dla was jak rysa grożąca zawaleniem, występująca w wysokim murze, który nagle, w okamgnieniu się rozpada,” Izaj. 30:9-13
„Nadto powoływałem spośród waszych synów proroków, a spośród waszych młodzieńców nazyrejczyków. Czy nie było tak, synowie Izraela? - mówi Pan. Lecz wy poiliście nazyrejczyków winem, a prorokom nakazywaliście: Nie prorokujcie!” Amos. 2:11-12
Twoi prorocy, Izraelu, są jak lisy w ruinach
Prorok Ezechiel woła; „Słuchajcie słowa PANA. Tak mówi Pan BÓG. Biada głupim, (nikczemnym i niegodziwym) prorokom, którzy kierują się własnym urojeniem, choć nic nie widzieli.” Dalej czytamy; „Twoi prorocy, Izraelu, są jak lisy w ruinach.”
To bardzo wymowne określenie. Lis symbolizuje złodziejstwo, oszustwo, fałsz, obłudę, niewdzięczność, egoizm, tchórzostwo, żarłoczność, krwiożerczość, pochlebstwa, podstęp, fortel, obłudę, chytrość, przebiegłość, spryt, samochwalstwo, cierpliwość, ostrożność, skrytość.
Lis jest symbolem przebiegłości, krętactwa. O przebiegłym człowieku mówi się, że jest chytry jak lis. Lis jest inteligentny, sprytny i cierpliwy. Umie poruszać się w ludzkim świecie i unikać pułapek. Lis żywi się również padliną. W czasach biblijnych wraz z psami i hienami odgrzebywali groby i jedli ludzkie ciała. Ale nie te cechy tutaj są najważniejsze. Mamy tutaj podkreślone to, że lisy mieszkają w ruinach i w terenach zaniedbanych. To jest bardzo ważna dla nas myśl, bowiem fałszywi prorocy zazwyczaj gnieżdżą się w rozpadających się społecznościach i wspólnotach, żerują na duchowej ruinie ludzi czy wspólnot. Pan Bóg ostrzegał lud izraelski: “Prorocy są jak lisy...” Innymi słowy oznacza to, że nie skupiają swego wzroku i serca jedynie na Bogu, lecz stale kierują je ku chciwości i zaspokojeniu swoich ambicji i pożądliwości, kosztem innych ludzi doprowadzając ich do duchowego upadku i ruiny.
O fałszywych prorokach czytamy również w Nowym Testamencie. Ostrzega przed nimi sam Pan Jezus oraz apostołowie. W Księdze Objawienia mamy podaną informację, że nadejdzie czas, gdy cała ludzkość będzie, (a może już jest) pod wpływem fałszywego proroka. „I powstanie wielu fałszywych proroków, i zwiodą wielu, Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą wielkie znaki i cuda, aby, o ile można, zwieść i wybranych.” Mat. 24:11, 24
„Umiłowani, nie każdemu duchowi wierzcie, lecz badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na ten świat.” 1 Jan. 4:1 „Lecz byli też fałszywi prorocy między ludem, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzać będą zgubne nauki i zapierać się Pana, który ich odkupił, sprowadzając na się rychłą zgubę. I wielu pójdzie za ich rozwiązłością, a droga prawdy będzie przez nich pohańbiona. Z chciwości wykorzystywać was będą przez zmyślone opowieści; lecz wyrok potępienia na nich od dawna zapadł i zguba ich nie drzemie.”2 Piotr. 2:1-3
„I pojmane zostało zwierzę, a wraz z nim fałszywy prorok, który przed nim czynił cuda, jakimi zwiódł tych, którzy przyjęli znamię zwierzęcia i oddawali pokłon posągowi jego. Zostali oni obaj wrzuceni żywcem do jeziora ognistego, gorejącego siarką.” Obj. 19:20
Pan Bóg zapowiada karę fałszywym prorokom, Ezechiel pisze; „Skoro głosiliście rzeczy próżne i opowiadaliście kłamstwa, to Ja jestem przeciwko wam - wyrocznia Pana BOGA. Podniosę rękę na proroków mających urojone widzenia i głoszących fałszywe przepowiednie. Nie będą uczestniczyć w zgromadzeniu mojego ludu, nie zostaną wpisani do społeczności ludu Izraela i nie wejdą do ziemi Izraela. Tak przekonacie się, że Ja jestem Panem BOGIEM.”
Prorok Jeremiasz i Zachariasz również ostrzegają przed fałszywymi prorokami i podkreślają powagę sytuacji; „I rzekłem: Ach! Wszechmocny Panie, oto prorocy mówią im: Nie ujrzycie miecza, a głód was nie dotknie, lecz dam wam trwały pokój na tym miejscu. A Pan rzekł do mnie: Fałszywie prorokują prorocy w moim imieniu; nie posłałem ich ani nie dałem im poleceń, ani nie mówiłem do nich. Kłamliwe widzenia, marne wieszczby i wymysły swojego serca wam prorokują. Dlatego tak mówi Pan o prorokach, którzy, chociaż ich nie posłałem, prorokują w moim imieniu i mówią: Miecza i głodu nie będzie w tej ziemi; od miecza i głodu poginą ci prorocy. Ludzie zaś, którym oni prorokują, będą leżeć na ulicach Jeruzalemu, padli od głodu i miecza, a nikt ich nie będzie grzebał - ani ich, ani ich żon, ani ich synów, ani ich córek. Tak wyleję na nich ich złość.” Jer.14:13-16
„ W owym dniu - mówi Pan Zastępów wytępię z kraju imiona bałwanów tak, że nie będzie się ich już wspominało, nadto fałszywych proroków i ducha nieczystości usunę z kraju. A gdy wystąpi jeszcze ktoś jako prorok, wtedy jego ojciec i matka, własni jego rodzice, powiedzą do niego: Nie będziesz żył, gdyż mówiłeś kłamstwo w imieniu Pana. Jego ojciec i jego matka, własni jego rodzice, przebiją go, gdy wystąpi jako prorok. I stanie się w owym dniu, że fałszywi prorocy okryją się hańbą, każdy z powodu swego widzenia, gdy wystąpi jako prorok. I nie będą się przyoblekać we włosiennicę, aby mamić.” Zach. 13:2-4
„I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc: Synu człowieczy: Zwiastuj przeciw prorokom Israela, co to prorokują, a oświadcz tym prorokującym z własnego serca: słuchajcie słowa Wiekuistego! Tak rzecze Pan Wiekuisty : Biada tym prorokom nikczemnym, którzy idą za własnym duchem swoim, i za tem czego w istocie nie widzieli! Niby szakale śród ruin są prorocy twoi, Israelu!' Nie stanęliście u wyłomów, aniście naprawili muru około domu Israela, aby się mógł ostać w boju, w dzień Wiekuistego. Widzieli marność i wróżbę kłamliwą, ci którzy głosili: „orzeczenie Wiekuistego!" gdy przecież Wiekuisty ich nie posłał, aktorzy czekali jeszcze na spełnienie się słowa! Alboście nie widzenie marne widzieli i wróżbę kłamliwą wypowiadali, a jednak głosili: „orzeczenie Wiekuistego", gdym Ja nie mówił? Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Dla tego, żeście głosili marność, a widzieli kłamstwo, dla tego oto Ja przeciw wam ! rzecze Pan Wiekuisty. I legnie ręka Moja na prorokach, widzących marność a wróżących kłamstwo: w zborze ludu Mojego nie stanie ich, a w poczet domu Israela nie będą zapisani, a do ziemi israelskiej nie wnijść im, a tak poznacie żem Ja Pan, Wiekuisty. Przeto, przeto że łudzili lud Mój, głosząc „pokój", gdzie pokoju niema, a gdzie - budował mur, tam go oni tynkiem obsmarowywali.” (Cylkow 1900)
Przeczytajmy jeszcze bardzo ważny dla naszych dzisiejszych rozważań fragment z drugiego listu Piotra 2:1-3 „Lecz byli też fałszywi prorocy między ludem, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzać będą zgubne nauki i zapierać się Pana, który ich odkupił, sprowadzając na się rychłą zgubę. I wielu pójdzie za ich rozwiązłością, a droga prawdy będzie przez nich pohańbiona. Z chciwości wykorzystywać was będą przez zmyślone opowieści; lecz wyrok potępienia na nich od dawna zapadł i zguba ich nie drzemie.”
Fałszywi i samozwańczy prorocy oraz nauczyciele stanowili jedno z największych zagrożeń dla ludu Bożego, narodu wybranego. Obecnie fałszywi prorocy są zagrożeniem dla kościoła, a także całej ludzkości, o czym czytamy w Księdze Objawienia. Jest to na tyle ważny temat, że w Słowie Bożym znajdujemy wiele fragmentów z ostrzeżeniami przed fałszywymi prorokami i prorokiniami.
Już w poprzednim rozdziale czytaliśmy zapowiedź Bożego działania przeciwko fałszywym proroctwom; „Bo nie będzie już pośród domu izraelskiego żadnego fałszywego widzenia i żadnej złudnej wróżby.” Ezech. 12:24
W narodzie izraelskim pojawiali się fałszywy prorocy którzy wzbudzali w ludzkich sercach optymizm i fałszywe poczucie bezpieczeństwa, mówili będzie dobrze, jest dobrze, w momencie gdy było źle. Oszukiwali ludzi, mamili ich ułudą dobrobytu, oczarowywali ich. Ich celem było odwrócenie ludzi od upamiętania się i nawrócenia do Pana Boga. Ich egoizm, chytrość, chęć zysku i popularności, były ważniejsze od prawdy. Dzisiaj w wielu miejscach również słyszymy złudne wróżby płynące zza kazalnic wypowiadanie przez samozwańczych proroków.
Równolegle do proroka Ezechiela przeciwko fałszywym prorokom występował prorok Jeremiasz w Jerozolimie. Przeczytajmy kilka istotnych fragmentów;
„Prorocy prorokują fałszywie, a kapłani nauczają według własnego widzimisię; mój zaś lud kocha się w tym. Lecz co poczniecie, gdy to się skończy?” Jer. 5:31 „Tak mówi Pan Zastępów: Nie słuchajcie słów proroków, którzy wam prorokują, oni was tylko mamią, widzenie swojego serca zwiastują, a nie to, co pochodzi z ust Pana! Ustawicznie mówią do tych, którzy gardzą słowem Pana: Pokój mieć będziecie. A do tych wszystkich, którzy kierują się uporem swojego serca, mówią: Nie przyjdzie na was nic złego.” Jer. 23:16-17
„Wy tedy, wszyscy wygnańcy, których wysłałem z Jeruzalemu do Babilonu, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela, o Achabie, synu Kolajasza, i o Sedekiaszu, synu Maasejasza, którzy wam prorokowali w moim imieniu kłamliwie: Oto Ja wydam ich w ręce Nebukadnesara, króla babilońskiego, i zabije ich na waszych oczach. I z nich będzie wzięty przykład klątwy dla wszystkich wygnańców z Judy, którzy są w Babilonie, w słowach: Niech z tobą zrobi Pan tak, jak z Sedekiaszem i jak z Achabem, których król babiloński upiekł w ogniu, Ponieważ popełniali bezeceństwo w Izraelu, cudzołożąc z żonami swoich bliźnich i głosząc w moim imieniu słowa kłamliwe, czego im nie poleciłem. A Ja o tym wiem i jestem tego świadkiem - mówi Pan.” Jer. 29:20-23
„Twoi wieszczkowie przepowiadali ci urojone i próżne rzeczy, nie odsłaniali twojej winy, aby odmienić twój los, lecz przepowiadali ci słowa złudne i zwodnicze.” Tren. 2:14
Fałszywi prorocy pojawiali się jako miła alternatywa dla Bożych, niewygodnych, nieprzyjaznych i legalistycznych proroków. Ludzie chcieli słuchać proroctw miłych i łechcących ucho, zapowiadających pokój i dobrobyt. Tak o tej sytuacji piszą prorocy; Izajasz i Amos.
„Gdyż jest to lud przekorny, synowie zakłamani, synowie, którzy nie chcą słuchać zakonu Pana, Którzy mówią do jasnowidzów: Nie miejsce widzeń! a do wieszczów: Nie wieszczcie nam prawdy! Mówcie nam raczej słowa przyjemne, wieszczcie rzeczy złudne! Zejdźcie z drogi, zboczcie ze ścieżki, dajcie nam spokój ze Świętym Izraelskim. Dlatego tak mówi Święty Izraelski: Ponieważ pogardziliście tym słowem i ufacie gwałtowi i przewrotności, i polegacie na niej, Dlatego ta wina stanie się dla was jak rysa grożąca zawaleniem, występująca w wysokim murze, który nagle, w okamgnieniu się rozpada,” Izaj. 30:9-13
„Nadto powoływałem spośród waszych synów proroków, a spośród waszych młodzieńców nazyrejczyków. Czy nie było tak, synowie Izraela? - mówi Pan. Lecz wy poiliście nazyrejczyków winem, a prorokom nakazywaliście: Nie prorokujcie!” Amos. 2:11-12
Twoi prorocy, Izraelu, są jak lisy w ruinach
Prorok Ezechiel woła; „Słuchajcie słowa PANA. Tak mówi Pan BÓG. Biada głupim, (nikczemnym i niegodziwym) prorokom, którzy kierują się własnym urojeniem, choć nic nie widzieli.” Dalej czytamy; „Twoi prorocy, Izraelu, są jak lisy w ruinach.”
To bardzo wymowne określenie. Lis symbolizuje złodziejstwo, oszustwo, fałsz, obłudę, niewdzięczność, egoizm, tchórzostwo, żarłoczność, krwiożerczość, pochlebstwa, podstęp, fortel, obłudę, chytrość, przebiegłość, spryt, samochwalstwo, cierpliwość, ostrożność, skrytość.
Lis jest symbolem przebiegłości, krętactwa. O przebiegłym człowieku mówi się, że jest chytry jak lis. Lis jest inteligentny, sprytny i cierpliwy. Umie poruszać się w ludzkim świecie i unikać pułapek. Lis żywi się również padliną. W czasach biblijnych wraz z psami i hienami odgrzebywali groby i jedli ludzkie ciała. Ale nie te cechy tutaj są najważniejsze. Mamy tutaj podkreślone to, że lisy mieszkają w ruinach i w terenach zaniedbanych. To jest bardzo ważna dla nas myśl, bowiem fałszywi prorocy zazwyczaj gnieżdżą się w rozpadających się społecznościach i wspólnotach, żerują na duchowej ruinie ludzi czy wspólnot. Pan Bóg ostrzegał lud izraelski: “Prorocy są jak lisy...” Innymi słowy oznacza to, że nie skupiają swego wzroku i serca jedynie na Bogu, lecz stale kierują je ku chciwości i zaspokojeniu swoich ambicji i pożądliwości, kosztem innych ludzi doprowadzając ich do duchowego upadku i ruiny.
O fałszywych prorokach czytamy również w Nowym Testamencie. Ostrzega przed nimi sam Pan Jezus oraz apostołowie. W Księdze Objawienia mamy podaną informację, że nadejdzie czas, gdy cała ludzkość będzie, (a może już jest) pod wpływem fałszywego proroka. „I powstanie wielu fałszywych proroków, i zwiodą wielu, Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą wielkie znaki i cuda, aby, o ile można, zwieść i wybranych.” Mat. 24:11, 24
„Umiłowani, nie każdemu duchowi wierzcie, lecz badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na ten świat.” 1 Jan. 4:1 „Lecz byli też fałszywi prorocy między ludem, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzać będą zgubne nauki i zapierać się Pana, który ich odkupił, sprowadzając na się rychłą zgubę. I wielu pójdzie za ich rozwiązłością, a droga prawdy będzie przez nich pohańbiona. Z chciwości wykorzystywać was będą przez zmyślone opowieści; lecz wyrok potępienia na nich od dawna zapadł i zguba ich nie drzemie.”2 Piotr. 2:1-3
„I pojmane zostało zwierzę, a wraz z nim fałszywy prorok, który przed nim czynił cuda, jakimi zwiódł tych, którzy przyjęli znamię zwierzęcia i oddawali pokłon posągowi jego. Zostali oni obaj wrzuceni żywcem do jeziora ognistego, gorejącego siarką.” Obj. 19:20
Pan Bóg zapowiada karę fałszywym prorokom, Ezechiel pisze; „Skoro głosiliście rzeczy próżne i opowiadaliście kłamstwa, to Ja jestem przeciwko wam - wyrocznia Pana BOGA. Podniosę rękę na proroków mających urojone widzenia i głoszących fałszywe przepowiednie. Nie będą uczestniczyć w zgromadzeniu mojego ludu, nie zostaną wpisani do społeczności ludu Izraela i nie wejdą do ziemi Izraela. Tak przekonacie się, że Ja jestem Panem BOGIEM.”
Prorok Jeremiasz i Zachariasz również ostrzegają przed fałszywymi prorokami i podkreślają powagę sytuacji; „I rzekłem: Ach! Wszechmocny Panie, oto prorocy mówią im: Nie ujrzycie miecza, a głód was nie dotknie, lecz dam wam trwały pokój na tym miejscu. A Pan rzekł do mnie: Fałszywie prorokują prorocy w moim imieniu; nie posłałem ich ani nie dałem im poleceń, ani nie mówiłem do nich. Kłamliwe widzenia, marne wieszczby i wymysły swojego serca wam prorokują. Dlatego tak mówi Pan o prorokach, którzy, chociaż ich nie posłałem, prorokują w moim imieniu i mówią: Miecza i głodu nie będzie w tej ziemi; od miecza i głodu poginą ci prorocy. Ludzie zaś, którym oni prorokują, będą leżeć na ulicach Jeruzalemu, padli od głodu i miecza, a nikt ich nie będzie grzebał - ani ich, ani ich żon, ani ich synów, ani ich córek. Tak wyleję na nich ich złość.” Jer.14:13-16
„ W owym dniu - mówi Pan Zastępów wytępię z kraju imiona bałwanów tak, że nie będzie się ich już wspominało, nadto fałszywych proroków i ducha nieczystości usunę z kraju. A gdy wystąpi jeszcze ktoś jako prorok, wtedy jego ojciec i matka, własni jego rodzice, powiedzą do niego: Nie będziesz żył, gdyż mówiłeś kłamstwo w imieniu Pana. Jego ojciec i jego matka, własni jego rodzice, przebiją go, gdy wystąpi jako prorok. I stanie się w owym dniu, że fałszywi prorocy okryją się hańbą, każdy z powodu swego widzenia, gdy wystąpi jako prorok. I nie będą się przyoblekać we włosiennicę, aby mamić.” Zach. 13:2-4
Subskrybuj:
Posty (Atom)